چگونه دست از نگرانی برداریم؟ (قسمت سوم) ذهن خود را با کلام خدا پر کن، نه با نگرانی

چگونه دست از نگرانی برداریم؟ (قسمت سوم)
ذهن خود را با کلام خدا پر کن، نه با نگرانی

وقتی نگران هستی، نگرانی‌ات را درون خودت نگه ندار، آن را سرکوب نکن و وانمود نکن که وجود ندارد. در عوض، آن را نزد خدا اعتراف کن و درباره‌اش با او صحبت کن.

اگر بخواهی نگرانی‌هایت را به درون خود بریزی، در نهایت آسیب می‌بینی. این درست مثل این است که یک قوطی نوشابه را تکان بدهی و بعد آن را داخل فریزر بگذاری؛ بالاخره منفجر خواهد شد!

کتاب مقدس توضیح می‌دهد که اعتراف کردن نگرانی‌ها نزد خدا چگونه است: «برای هیچ چیز نگران نباشید، بلکه در هر مورد، خواسته‌های خود را با دعا، التماس و شکرگزاری به خدا بگویید. آنگاه آرامش خدا که فراتر از هر درک و فهمی است، دل‌ها و ذهن‌های شما را در مسیح عیسی حفظ خواهد کرد.» (فیلیپیان ۴: ۶-۷)

آرامشی که فراتر از درک و فهم است یعنی چه؟ یعنی در حالی که از آرامش برخورداری، هیچ دلیل منطقی و قابل توضیحی برای آن نداری. مثلاً شغلت را از دست داده‌ای، اما به شکلی عجیب آرامش داری. چرا؟ چون خداوند شبان توست. یا وقتی پزشک خبر ترسناک «سرطان» را به تو می‌دهد، با وجود سختی شرایط، باز هم آرامش داری. چرا؟ چون خداوند شبان توست.

آرامشی که فراتر از درک و فهم است، به این معنا نیست که دیگر غمگین، ناراحت یا سردرگم نمی‌شوی. بلکه یعنی به خدا اعتماد داری که از تو مراقبت خواهد کرد. می‌دانی که همه چیز در اختیار اوست و او همه چیز را برای خیر و صلاح تو به کار می‌گیرد. وقتی همه چیز تاریک و مبهم به نظر می‌رسد، او تو را هدایت خواهد کرد. پس نگرانی‌هایت را پیوسته به او بسپار، زیرا او توانایی رسیدگی به همه آن‌ها را دارد.

وقتی نگرانی‌هایت را به خدا سپردی، باید ذهنت را با چیز دیگری پر کنی؛ یعنی با حقیقت کلام خدا. یکی از راه‌های انجام این کار، تفکر و تأمل عمیق در کلام خداست.

اگر بلد هستی نگران شوی، پس بلد هستی تأمل هم بکنی. تأمل یعنی بارها و بارها ذهن خود را روی یک فکر متمرکز کنی. در واقع، همان عادتی را که هنگام نگرانی داری، یعنی متمرکز کردن ذهنت روی یک موضوع، این بار سعی کن دهن خود را روی کلام خدا متمرکز کنی.

با بخش کوتاهی از کتاب مقدس شروع کن. ابتدا آن قسمت را به‌آرامی بخوان؛ اگر ممکن است چند بار با صدای بلند بخوان و هر بار روی واژه‌ها یا عبارت‌های متفاوتی تأکید کن. سپس درباره حقیقت شخصیت خدا و همچنین جایگاه آن متن در داستان کلی خدا فکر کن. بعد، بر اساس آنچه خوانده‌ای، با خدا صحبت کن؛ این کار را می‌توانی در سکوت یا با صدای بلند انجام دهی. در پایان، در کلام خدا آرام بگیر و با دقت گوش بده که خدا از طریق آن بخش از کتاب مقدس چه چیزی می‌خواهد به تو بگوید.

دوست داری ذهنت پر از نگرانی باشد یا پر از کلام خدا؟ همین امروز این تصمیم را بگیر که نگرانی‌هایت را نزد خدا اعتراف کنی و سپس ذهنت را با حقیقتی که در کلام او یافت می‌شود، پر کنی.

تبادل نظر:

• آیا وقتی نگرانی‌هایت را در دعا به خدا می‌گویی، مهم است که دقیق و مشخص صحبت کنی؟ چرا بله یا چرا نه؟
• مزمور ۲۳ را بخوان و سپس روش تأملی را که در این متن توضیح داده شد، تمرین کن. چه برداشت‌ها یا بینش‌های تازه‌ای به دست می‌آوری؟
• در فیلیپیان ۴: ۷ آمده است که آرامش خدا از دل و ذهن تو «محافظت» خواهد کرد. به نظر تو این عبارت چه معنایی دارد؟

نوشتۀ کشیش ریک وارِن-۹ ژوئیه ۲۰۲۶