کتاب مراقبت شبانی بخش ۳: شبان، تعلیم و پند و اندرز دادن؛ فصل ۳۳-کسانی که گناه‌های کوچک بسیاری انجام می‌دهند، و کسانی که از گناه‌های کوچک پرهیز می‌کنند اما گرفتار گناه‌های بزرگ می‌شوند.

بخش ۳: شبان، تعلیم و پند و اندرز دادن؛ فصل ۳۳

کسانی که گناه‌های کوچک بسیاری انجام می‌دهند، و کسانی که از گناه‌های کوچک پرهیز می‌کنند اما گرفتار گناه‌های بزرگ می‌شوند.

کسانی که بارها مرتکب گناه‌های کوچک می‌شوند، باید پند داده شوند که تنها به بزرگی یا کوچکی گناه خود توجه نکنند، بلکه به تعداد فراوان آن‌ها نیز بیندیشند. همان‌گونه که قطره‌های باران به مرور زمان دره‌های عمیق پدید می‌آورند، یا همان‌طور که آب اندکی که آرام‌آرام در کشتی جمع می‌شود، سرانجام همان آسیبی را می‌رساند که یک طوفان سهمگین، و نیز همان‌گونه که زخم‌های کوچک فراوان می‌توانند به اندازه یک زخم بزرگ بدن را بیمار کنند، گناه‌های کوچک نیز اگر پی‌درپی تکرار شوند، زیان بزرگی به بار می‌آورند. چنان‌که نوشته شده است: «آن کس که ناچیز را به چیزی نمی‌گیرد، اندک اندک بی‌چیز می‌گردد» (حکمت یشوع بن سیراخ ۱۹: ۱).

گاهی گناه‌های کوچک از گناه‌های بزرگ نیز خطرناک‌ترند. زیرا وقتی انسان مرتکب گناه بزرگی می‌شود، معمولاً آن را به‌عنوان گناه می‌شناسد و زودتر برای اصلاح خود اقدام می‌کند. اما گناه‌های کوچک اغلب بی‌اهمیت شمرده می‌شوند و اصلاح نمی‌گردند؛ ازاین‌رو به آسیب رساندن ادامه می‌دهند. همچنین معمولاً چنین پیش می‌آید که کسی که به انجام بدی‌های کوچک عادت کرده است، کم‌کم ترس و نفرت خود را نسبت به گناه‌های بزرگ نیز از دست می‌دهد.

کسانی که با دقت از گناه‌های کوچک پرهیز می‌کنند اما سپس گرفتار گناه‌های بزرگ می‌شوند، باید بیاموزند که همین توجه به امور کوچک گاهی باعث شده است دلشان دچار غرور شود، و همین خودپسندی پنهان، بیماری‌ای در درون آنان پدید آورده که سرانجام به گناه آشکار انجامیده است. وقتی انسان به خاطر موفقیت خود در پرهیز از گناه‌های کوچک مغرور می‌شود، کم‌کم تصور می‌کند که با نیروی خودش بر آن‌ها غلبه کرده است؛ در نتیجه، هنگامی که به خود واگذار شود، در برابر گناه‌های بزرگ‌تر شکست می‌خورد.

حتی ممکن است کسی با پرهیز از گناه‌های کوچک، از کسی که گرفتار گناه‌های بزرگ شده است، گناهکارتر باشد. زیرا ممکن است با دوری از خطاهای کوچک، تنها در پی آن باشد که شرارت خود را از چشم دیگران پنهان کند و خود را مقدس‌تر از آنچه واقعاً هست نشان دهد. درباره فریسیان گفته شده است: «پشه را صافی می‌کنند، اما شتر را فرو می‌بلعند!» (متی ۲۳: ۲۴). سقوط آنان باید هشداری برای چنین کسانی باشد تا غرور خود را کنار بگذارند.