کتاب مراقبت شبانی بخش ۳: شبان، تعلیم و پند و اندرز دادن، فصل ۱۳-کسانی که از درد مجازات می‌ترسند و کسانی که در برابر مجازات سخت‌دل شده‌اند

بخش ۳: شبان، تعلیم و پند و اندرز دادن، فصل ۱۳
کسانی که از درد مجازات می‌ترسند و کسانی که در برابر مجازات سخت‌دل شده‌اند

برخی تنها به این دلیل پاکدامنانه زندگی می‌کنند که از درد جسمی‌ای که در صورت گرفتار شدن و مجازات فوری متحمل خواهند شد، می‌ترسند. باید به آنان یادآوری شود که آسایش جسمی چندان چیز ارزشمندی نیست؛ بسیاری از بدکاران در آسایش زندگی می‌کنند و بسیاری از نیکان گرفتار رنج و مصیبت‌اند. اگر می‌خواهند از چنین بدی‌هایی رهایی یابند، باید آموخته شوند که به جای آن، از مجازات جاودان هراس داشته باشند. افزون بر این، باید تشویق شوند که فیض محبت را در خود پرورش دهند. نوشته شده است: (اول یوحنا ۴: ۱۸). همچنین: (رومیان ۸: ۱۵)، و باز: (دوم قرنتیان ۳: ۱۷). اگر کسی تنها از ترس مجازات از انجام شر بازداشته شود، روح آزادی مالک جان او نیست. اگر چنین ترسی نداشت، بی‌تردید با میل و رغبت گناه می‌کرد. نیکی باید به خاطر خودِ نیکی دوست داشته شود، نه آنکه از بیم کیفر و به اجبار دنبال گردد. کسانی که تنها از ترس از گناه دوری می‌کنند، در برابر خدا بی‌گناه شمرده نمی‌شوند، زیرا میل به ارتکاب گناه همچنان در وجودشان باقی است.

از سوی دیگر، کسانی که حتی مجازات نیز آنان را از بدکاری بازنمی‌دارد، باید به تناسب سنگدلی و بی‌احساسی بیشترشان، با سرزنش‌های شدیدتری روبه‌رو شوند. داوری‌های الهی باید با قاطعیت در برابر آنان قرار گیرد تا به شناخت حقیقی خویش برسند. پیامبر دربارهٔ چنین افرادی می‌گوید: (ارمیا ۵: ۳). همچنین می‌گوید: (اشعیا ۹: ۱۳). خداوند بنی‌اسرائیل را که به اسارت برده شده بودند و با این حال همچنان به بدکاری ادامه می‌دادند، سرزنش کرد و گفت: (حزقیال ۲۲: ۱۸). خدا آتش مصیبت را بر ما می‌آورد تا زنگار رذایل را از ما بزداید؛ اما اگر در برابر مجازات‌های او سخت‌دل شویم، آن زنگار همچنان باقی می‌ماند. از همین رو، پیامبر نیز می‌گوید: (ارمیا ۶: ۲۹ ـ ۳۰).

با این حال، گاهی روی می‌دهد که کسانی که در برابر مجازات‌های سخت سرسخت و لجوج باقی می‌مانند، به وسیلهٔ اندرز و ملاطفتی شیرین به راه بهتر هدایت شوند. بیمارانی هستند که داروهای قوی آنان را درمان نمی‌کند، اما با مراقبتی ملایم بهبود می‌یابند. زخم‌هایی نیز وجود دارند که با جراحی درمان نمی‌شوند، بلکه با داروهای نرم و آرام‌بخش شفا پیدا می‌کنند.