بخش ۳: شبان، تعلیم و پند و اندرز دادن؛ فصل ۳۸-چگونه گاهی لازم است گناهان و ضعف‌های کوچک‌تر را موقتاً نادیده گرفت تا بتوان با گناهان جدی‌تر مقابله کرد

بخش ۳: شبان، تعلیم و پند و اندرز دادن؛ فصل ۳۸

چگونه گاهی لازم است گناهان و ضعف‌های کوچک‌تر را موقتاً نادیده گرفت تا بتوان با گناهان جدی‌تر مقابله کرد

وقتی یک نفر هم‌زمان گرفتار چندین عیب یا گناه باشد، معمولاً یکی از آنها بیش از دیگری روح او را به نابودی نزدیک می‌کند. در چنین وضعی، بهتر است نخست به سراغ همان بیماریِ خطرناک‌تر رفت. اگر در این میان لازم باشد که عیب دیگر برای مدتی نادیده گرفته شود، یا حتی موقتاً شدت بگیرد، شبانِ دانا باید صبر کند تا زمان مناسب برای رسیدگی به آن فرا برسد.

برای مثال، مردی را در نظر بگیرید که همواره گرفتار پرخوری و شهوت‌رانی بوده است. او تصمیم می‌گیرد خود را از این زیاده‌روی‌ها بازدارد، اما در نتیجه، گرفتار خودنمایی و خودپسندی می‌شود. در چنین حالتی، بهتر است این خودنمایی برای مدتی تحمل شود، تا مبادا گناهان جسمانی به‌کلی او را از پا درآورند.

از آنجا که انسان نمی‌تواند یکباره بر همه ضعف‌ها و گناهان خود غلبه کند، گاهی لازم است عیب کوچک‌تر موقتاً کنار گذاشته شود تا نخست با عیب بزرگ‌تر و خطرناک‌تر مقابله شود.