کتاب مراقبت شبانی بخش ۳: شبان، تعلیم و پند و اندرز دادن، فصل ۷-گستاخان و کم‌روها

بخش ۳: شبان، تعلیم و پند و اندرز دادن، فصل ۷
گستاخان و کم‌روها

به نظر می‌رسد که هیچ‌چیز جز سرزنشی سخت نمی‌تواند جلوی عیب گستاخی و بی‌پروایی را بگیرد. کسانی که گرفتار این خصلت هستند، به‌سختی می‌فهمند که خطاکارند، مگر آن‌که بارها توبیخ شوند؛ و مؤثرترین شیوهٔ اصلاح آنان، سخن گفتن مستقیم و صریح است. اما دربارهٔ کسانی که کم‌روترند و زود شرمنده می‌شوند، معمولاً یک پند و اندرز ملایم کافی است. آنان بیشتر از یک اشارهٔ غیرمستقیم سود می‌برند تا از حمله‌ای آشکار و مستقیم.

پولُسِ مقدس، غلاطیانِ گستاخ را با شدتی آشکار خطاب قرار می‌دهد، آنجا که می‌گوید: «ای غلاطیان که عقل خود را از دست داده‌اید، کدام جادوگر این چنین شما را افسون کرده است؟…چرا فکرتان را به کار نمی‌اندازید؟ آیا تا این حدّ نادانید که با روح آغاز کردید و اکنون می‌خواهید با تلاش انسانی به مقصد برسید؟» (غلاطیان ۳: ۱و۳). اما کسانی را که زود شرمنده می‌شوند، چنان اصلاح می‌کند که گویی با آنان همدردی دارد، آنجا که می‌گوید: «چقدر از خدا سپاسگزارم و او را ستایش می‌کنم که بار دیگر به کمک من شتافتید. می‌دانم که همیشه در این فکر بوده‌اید، اما فرصت انجامش را نمی‌یافتید» (فیلیپیان ۴: ۱۰). او خطاهای گستاخان را با سخنانی نیرومند و مستقیم آشکار می‌کند، در حالی که سهل‌انگاریِ کم‌روها را با شیوه‌ای نرم‌تر و ملایم‌تر بیان می‌کند.