کتاب مراقبت شبانی: فصل دهم-آنگونه انسانی که شایسته است در میان قوم خدا اقتدار را به کار گیرد.
فصل دهم
آنگونه انسانی که شایسته است در میان قوم خدا اقتدار را به کار گیرد.
پس چه کسی است که باید با کشش و اصرار به منصب شبانی آورده شود؟ آن کسی که زندگی نیکو دارد و نسبت به خواهشهای جسم مرده است؛ که برای کامیابی دنیوی ارزشی قائل نیست؛ که از سختیها نمیترسد؛ که تنها در پیِ ثروتهای درونی است؛ که به داراییهای دیگران چشم طمع ندارد، بلکه از مال خود با سخاوت میبخشد؛ که مهربان است و بهسرعت به بخشش متمایل میشود، اما بیش از آنچه شایسته است گذشت نمیکند؛ که هیچ کار ناروا انجام نمیدهد و در عین حال از کارهای بد دیگران چنان اندوهگین میشود که گویی از آنِ خود اوست؛ که از سرِ محبتی صمیمانه با ضعفهای دیگران همدردی میکند؛ و ایمان خود را چنان میآموزد که بتواند حتی دلهای خشک را با جریانِ تعلیمِ درست سیراب سازد.
بیش از همه، باید کسی باشد که رنجِ دعا کردن را آموخته است، تا بتواند آنچه را درخواست میکند از خداوند به دست آورد. چگونه میتواند برای آمرزش دیگران نزد خدا شفاعت کند، اگر مطمئن نیست که خود او آمرزیده شده است؟ چگونه کسی که نزد پادشاه مقبول نیست، میتواند برای دیگری از او چیزی به دست آورد؟
آنان که هنوز در بند خواهشهای زمینی هستند، باید برحذر باشند مبادا با لذت بردن از جایگاهِ احترام، داور عادل را به خشم آورند و بدینگونه سبب سقوط کسانی شوند که برای یاری به سوی ایشان میآیند.
دریافت لینک کوتاه این نوشته:
|
کپی شد! |
