چهار نشانهٔ قدوسیت چیست؟ (برگرفته از مزمور ۲۴)

کشیش عزیز، خدا به دنبال رهبران مقدس است.

عبرانیان ۱۲: ۱۴ می‌گوید: «با همه در صلح و آرامش بکوشید و در پی قدوسیت باشید؛ زیرا بدون قدوسیت هیچ‌کس خداوند را نخواهد دید.»  قدوسیت خودبه‌خود به‌وجود نمی‌آید؛ باید برای آن در برنامهٔ زندگی، افکار، عادتها و گفتارت تلاش و مبارزه کنی.

چرا باید در پی قدوسیت باشی؟ خدا می‌فرماید: «پس شما مقدس باشید، زیرا من قدوسم» (لاویان ۱۱: ۴۵).

این جوهرهٔ موضوع است، کشیش عزیز. وقتی روح خدا زندگی‌ات را پر می‌کند، فقط احساس آرامش نمی‌کنی، بلکه احساس می‌کنی از تو دعوتی به عمل آمده و می‌خواهی شبیه عیسی باشی.

پس مقدس بودن یعنی چه؟

مزمور ۲۴: ۳-۴ می‌گوید: «کیست که به کوه خداوند برآید؟ و کیست که در مکان مقدس او بایستد؟ آن‌که دست‌های پاک و دلِ طاهر دارد، که جان خود را به بطالت نمی‌سپارد و به دروغ سوگند نمی‌خورد».

به بیان دیگر، این‌ها ویژگی‌های کسی است که از خدا برکت می‌یابد. اگر می‌خواهی برکت خدا را داشته باشی، مزمور ۲۴ چهار نشانهٔ ساده از قدوسیت ارائه می‌دهد:

۱. دست‌های پاک
دست‌های پاک یعنی وجدانی آسوده.

به خیمهٔ اجتماع در عهد عتیق فکر کن. وقتی وارد صحن می‌شدی، نخستین کاری که می‌کردی شستن خود در حوض برنجی بود. این تصویری از پاک شدن است. نقطهٔ آغاز زندگی مقدس، زندگیِ پاک‌شده است.

آیا این یعنی کامل خواهی بود؟ نه، زیرا هیچ‌کس کامل نیست. بلکه یعنی حساب خود را با خدا صاف نگه می‌داری و اجازه نمی‌دهی گناه باقی بماند.

کتاب‌مقدس می‌گوید: «اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او امین و عادل است و گناهان ما را می‌آمرزد و ما را از هر ناراستی پاک می‌سازد» (اول یوحنا ۱: ۹). وقتی گناه می‌کنی، باید با خدا در این مورد هم‌نظر شوی و آن را اعتراف کنی.

با وجدانی گناه‌آلود، نیروی روحانی چندانی نخواهی داشت. همان‌طور که موتور پاک قدرت بیشتری تولید می‌کند، در زندگی تو نیز چنین است.

۲. دل پاک
مزمور ۲۴ همچنین می‌گوید شخص مقدس دل پاک دارد. این به انگیزه‌های تو مربوط است. دل پاک، انگیزه‌های پاک را نشان می‌دهد.

ارمیا ۴۸: ۱۰ می‌گوید: «ملعون باد آن‌که کار خداوند را با سهل‌انگاری انجام دهد!». وقتی کار خداوند را با سهل‌انگاری انجام می‌دهی، یعنی با انگیزه‌های آمیخته عمل می‌کنی.

خدا می‌تواند از طریق یک کشیش با انگیزه‌های پاک کارهای بزرگی انجام دهد؛ کسی که برایش مهم نیست چه کسی اعتبار را دریافت می‌کند. پس در خلوت با خدا صحبت کن: «خدایا، دل مرا بیازما. ناپاکی‌ها را پاک کن و انگیزه‌هایم را در حضورت خالص گردان.»

۳. فروتنی
مزمور ۲۴: ۴ می‌گوید شخص مقدس کسی است «که دست‌های پاک و دلِ طاهر دارد». این به فروتنی اشاره دارد.

تکبر پیش از سقوط می‌آید. خدا تکبر را سبک نمی‌شمارد. تکبر شیطان را از آسمان بیرون کرد. تکبر باعث شد فرعون پادشاهی خود را از دست بدهد. تکبر باعث شد هیرودیس ناگهان گرفتار شده و بمیرد.

پس از قدرت تکبر در زندگی‌ات آگاه باش. امثال سلیمان ۱۸: ۱۲ می‌گوید: «پیش از سقوط، دلِ انسان متکبّر می‌شود، اما فروتنی پیش از عزّت می‌آید».

۴. صداقت
مزمور ۲۴: ۴ ادامه می‌دهد که شخص مقدس«جان خود را به بطالت نمی‌سپارد و به دروغ سوگند نمی‌خورد». این به صداقت مربوط است؛ داشتن گفتار درست و استفاده از زبان مقدس. به عبارت دیگر، باید مراقب آنچه می‌گویی باشی.

مزمور ۳۹: ۱ می‌گوید: «گفتم: از رفتار خود پاسداری خواهم کرد تا به زبانم گناه نورزم» یکی از آسان‌ترین راه‌هایی که گناه می‌کنیم، زیاد حرف زدن است. وقتی زیاد صحبت می‌کنی، وقار روحانی خود را از دست می‌دهی. مانند یک موتور بخار است: اگر همیشه بخار از سوت آن خارج شود، نیرویی ذخیره نمی‌شود؛ اما اگر بخار را نگه دارد، هنگام رها شدن می‌تواند نیروی عظیمی ایجاد کند.

آیا در گفتن کلمات خشم‌آلود، طعنه‌آمیز یا تحقیرآمیز سریع هستی؟ دعا کن و از خدا بپرس: «در کجا باید مراقب سخنانم باشم؟»

در نهایت، مقدس بودن یعنی داشتن وجدانی پاک، خالص کردن انگیزه‌ها، راه رفتن در فروتنی و سخن گفتن با صداقت و احتیاط. این معنای قدوسیت است؛ و خدا از انسان‌های مقدس استفاده می‌کند.

نوشتۀ کشیش ریک وارِن