پاسخ مسیحیان به مسئلۀ جنگ‌های صلیبی چیست؟

پاسخ مسیحیان به مسئلۀ جنگ‌های صلیبی چیست؟

در پاسخ به مسئلۀ جنگ‌های صلیبی: وقتی به تاریخ جنگ‌های صلیبی مراجعه شود، متوجه این نکته می‌شویم که در واقع، صلیبیون به حملات مسلمانان به سرزمینی پاسخ دادند که نخست مسیحیان و یهودیان در آنجا سکونت داشتند. جنگ‌های صلیبی مجموعه‌ای از جنگ‌ها بودند که عمدتاً در قرون وسطی بین قرن ۱۱ تا ۱۳ میلادی به وقوع پیوستند.
در حدود ۲۰۰ تا ۹۰۰ پس از میلاد مسیح، سرزمین اسرائیل، اردن، مصر، سوریه، و ترکیه، ابتدا تحت سکونت مسیحیان بود.
وقتی اسلام قدرت یافت، مسلمانان این سرزمین‌ها را مورد هجوم قرار دادند و وحشیانه مسیحیان ساکن در آنها را مورد ظلم، بردگی، تبعید، و تجاوز به زنان و دختران اقوام مسیحی و یهودی نمودند. یعنی همان اقداماتی که همتای آنان، داعش، طالبان، بوکوحرام، القاعده و گروه های اسلامیِ مسلحِ دیگر در دوران ما تکرار کرده‌اند (بلایی که وقتی اسلام به سرزمین ما هجوم آورد، برای هیچ ایرانی پوشیده نیست).

در نتیجۀ تمام این مظالم، مسیحیان آن دوران نمی‌توانستند سکوت اختیار کنند و شاهد تجاوزها و ظلم مسلمانان مهاجم باشند. پس جنگ‌های صلیبی در گرفت که مسلماً هیچ جنگی خالی از توحش و خطای دوجانبه نیست و صلیبیون نیز دست به اقداماتی زدند که برخلاف ایمان مسیحی و کتاب مقدس بود و این اعمال آنان مورد تأئید هیچ مسیحی باورمند به کتاب مقدس نیست و باید اعتراف نمود که صلیبیون دست به اقداماتی از قبیل تهدید مسلمانان به مسیحی شدن کردند. رفتاری که برخلاف اصول ایمان یک مسیحی است. ایمان مسیحی امری است که طالب انتخاب آزاد و آگاهانه است که ناشی از مکاشفۀ روح خدا است.

– زمینه‌های اصلی نخستین جنگ صلیبی:

• امپراتوری بیزانسِ مسیحی پس از شکست سنگین از سلجوقیان در سال ۱۰۷۱، از غرب درخواست کمک نظامی کرد.
• سرزمین‌هایی که قرن‌ها در قلمرو مسیحی بیزانس بودند، به‌تدریج به دست حکومت‌های مسلمان افتاده بودند.
• دسترسی زائران مسیحی به اماکن مقدس، به‌ویژه اورشلیم، در برخی دوره‌ها دشوارتر و ناامن‌تر شد.
• پاپ اوربان دوم در سال ۱۰۹۵ مسیحیان اروپایی را به لشکرکشی فراخواند؛ هدف اعلام‌شده، کمک به بیزانس و بازپس‌گیری اورشلیم و سرزمین مقدس بود.

پس می‌توان گفت جنگ‌های صلیبی تا اندازه‌ای واکنشی به چند قرن گسترش نظامی حکومت‌های اسلامی در سرزمین‌های پیش‌تر مسیحی، از جمله شام، مصر، شمال آفریقا و بخش‌هایی از آسیای صغیر بود.
این را نیز باید به روشنی بیان کرد که هرچند دفاع از مردم و مقابله با تجاوز می‌تواند موضوع عادلانه‌ای باشد، بسیاری از رفتارهای صلیبیون، مانند کشتار غیرنظامیان، غارت و اجبار مذهبی، با تعالیم عیسای مسیح سازگار نبود. مسیح هرگز گسترش ایمان با شمشیر را تعلیم نداد؛ پادشاهی او با قدرت نظامی بنا نمی‌شود.

قابل ذکر است که با توجه به تمام موارد فوق، کلیسای کاتولیک و مسیحیان از فرقه‌های گوناگون، پس از این وقایع دردناک و تأسف‌بار، تاکنون بارها در حضور خدا به خاطر این حرکات وحشیانه، از خدا و ممالک اسلامی طلب بخشش نموده‌اند. در حالی که مسلمانان در طول تاریخ، هرگز حاضر به پذیرش اعمال وحشیانه‌ای که نسبت به یهودیان و مسیحیان در آن دوران روا داشته‌اند، نبوده‌اند و تاکنون هیچ‌گونه بخششی از مسیحیان و یهودیان به خاطر جنایات فجیع خود درخواست نکرده‌اند.

پژوهشی از خدمات پرپاسخ