رهبری از نگاه کتاب روت

رهبری از نگاه کتاب روت

تعهد پیش از منابع

(روت ۱:۱ تا ۲۲)

اگرچه هر رهبری برای رسیدن به اهداف خود به منابع مالی و انسانی نیاز دارد، تعهد باید همیشه پیش از این منابع باشد. وقتی یک رهبر تعهد خود را به مأموریت و اهداف سازمان نشان می‌دهد، منابع همیشه به دنبال آن فراهم می‌شوند.

در نخستین فصل کتابی که نام روت را بر خود دارد، روت تصمیم می‌گیرد در کنار نَعومی، مادرشوهرش، بماند؛ حتی پس از آن‌که شوهرش را از دست می‌دهد. او نمی‌دانست، اما تعهدش درهای گوناگونی را به رویش باز می‌کرد. روت در دوران سختی کار پیدا می‌کند، در سرزمینی بیگانه دوستانی پیدا می‌کند و سرانجام همسر جدیدی به نام بوعَز به دست می‌آورد. از همه چشمگیرتر این است که خدا او را می‌پذیرد؛ زنی از موآب که به خانواده اسرائیل پیوسته بود و در نسل مسیح قرار گرفت. فرزندی که او به دنیا آورد، بخشی از نسل مسیح شد!

نکته اصلی چیست؟ تعهد. تا زمانی که یک رهبر متعهد نشود، تردید همچنان باقی می‌ماند. اما به محض آن‌که رهبر قاطعانه متعهد می‌شود، خدا دست به کار می‌شود و زنجیره‌ای از رویدادها آغاز می‌شود. انواع اتفاقات پیش‌بینی‌نشده، دیدارها، افراد و کمک‌های مادی؛ چیزهایی که هیچ‌کس حتی نمی‌توانست تصورشان را بکند؛ شروع به رخ دادن می‌کنند. همه این‌ها از لحظه‌ای آغاز می‌شوند که یک رهبر تعهدی محکم می‌دهد.

روت: اراده-پیروی از نعومی

(روت ۱: ۶ تا ۱۸)

کتاب روت داستان عشق و احترام میان دو زن از دو دنیای بسیار متفاوت را روایت می‌کند.

روت، زنی مهربان و اهل محبت از موآب، عمیقاً به مادرشوهرش، نعومی، اهمیت می‌داد. روت با میل و رغبت منطقه امن خود و تنها دنیایی را که تا آن زمان می‌شناخت، ترک کرد تا همراه نعومی به بیت‌لحم، سرزمینی بیگانه، سفر کند. او قدرت و اراده رهبران را به نمایش می‌گذارد؛ رهبرانی که باید خطر کنند و از خدا پیروی کنند، حتی اگر این به معنای ترک خانواده و دوستانشان باشد.

روت خود را تسلیم راهنمایی‌های نعومی کرد؛ راهنمایی‌هایی که در این فرهنگ جدید و ناآشنا به او می‌داد. خویشاوندِ رهایی‌بخش او، بوعز، سرانجام با او ازدواج کرد و او را از امنیت و حمایت برخوردار ساخت. اما وقتی روت برای نخستین بار تصمیم گرفت از راهنمایی‌های نعومی پیروی کند، آن زن جوان موآبی هیچ راهی برای دانستن نتیجه کار نداشت. او فقط با ایمان قدم برداشت.

نعومی دعا کرد که روت به خاطر کارهای نیکش در سراسر اسرائیل مشهور شود و خدا همچنان به آن دعا پاسخ می‌دهد؛ زیرا امروزه میلیون‌ها نفر برای آموختن درس‌های به‌یادماندنی درباره عشق و وفاداری به کتاب روت مراجعه می‌کنند. روت، آن زن بیگانه، به‌عنوان مادربزرگ پادشاه داوود و در نسل نجات‌دهنده ما، عیسای مسیح، جایگاهی ماندگار پیدا کرد.

بوعز: الگوی نیکویی و رهبری روحانی

(روت ۲: ۴تا ۱۷)

نخستین سخنانی که از بوعز ثبت شده‌اند، مردی ثروتمند و بانفوذ و زمین‌داری محترم را به ما معرفی می‌کنند که از خدا می‌ترسید و به برکت‌های خدا برای کشاورزی خود ایمان داشت. او به اطرافیانش سلام می‌کرد و از کارگرانی که در مزارعش کار می‌کردند، احوال‌پرسی می‌کرد.

هنگامی که روت، برای جمع‌آوری خوشه‌های باقی‌مانده در مزرعه به آنجا آمد و بوعز او را دید، به کارگرانش دستور داد با او با مهربانی رفتار کنند و به او اجازه دهند از آب و غذا استفاده کند. او همچنین به روت اجازه داد در کنار خدمتکارانش کار کند و او را از آزار مردان محافظت کرد.

ما ویژگی خاص بوعز را در نحوه برخورد او با روت می‌بینیم؛ او با مهربانی و توجه، از این زن فقیر موآبی حمایت کرد و حتی به او اجازه داد در میان کارگرانش آب بنوشد و غذا بخورد. او به روت اجازه داد خوشه‌های بیشتری جمع‌آوری کند و او را به خوردن ناهار با خود و کارگرانش دعوت کرد.

بوعز نمونه‌ای از مهربانی است که در همه رهبران خداپسند یافت می‌شود. او می‌دانست که وقتی برای ارتباط با دیگران و استقبال از آنان تلاش می‌کند، خدا او را وارد دایره نفوذ خود می‌سازد؛ حتی زمانی که در حال انجام وظایف و مسئولیت‌های خودش است.

شجاعت: روت قدم پیش می‌گذارد و خطر می‌کند

(روت :۳ ۱ تا ۶)

روت با پیروی از دستور مادرشوهرش خطر کرد. چه چیزی به یک رهبر اجازه می‌دهد خطر کند؟

مسئولیت‌پذیری: احساس نیاز به قدم برداشتن و پیش رفتن.

ابتکار عمل: اقدام کردن، حتی زمانی که هیچ‌کس دیگری پیش‌قدم نمی‌شود.

فداکاری: فداکاری کردن تا کارها به نتیجه برسند.

دانش: داشتن اطلاعات کافی برای اعتماد به تصمیم.

قانون صداقت و درستی: هم روت و هم بوعز سود می‌برند

(روت ۳: ۱ تا ۱۵)

نعومی می‌دانست که یک زن چگونه می‌تواند به‌درستی علاقه خود را به یک مرد ابراز کند. او به روت گفت وارد اتاقی شود که بوعز در آن خوابیده بود، پاهای او را بپوشاند و همان‌جا بخوابد. وقتی بوعز بیدار شد و روت را دید، بلافاصله منظور او را فهمید. با این حال، حس درستکاری او اجازه نمی‌داد با روت بخوابد؛ او متعهد بود به آنچه موعظه می‌کرد، عمل کند. معنای واژه «درستکاری» همین است: یکپارچگی یعنی سخنان، افکار و اعمال یک شخص با یکدیگر هماهنگ هستند.

واژه یونانی باستان برای «صداقت» نیز معنای مشابهی دارد. مجسمه‌ها را در کوره می‌پختند و معمولاً با ترک‌های کوچکی از کوره بیرون می‌آمدند. هنرمندان تلاش می‌کردند این نقص‌ها را با پر کردن ترک‌ها با موم داغ پنهان کنند. گاهی مجسمه‌ای بدون هیچ نقصی پیدا می‌شد. هنرمند در قسمت پایینی این آثار واژه sinceros را می‌نوشت؛ یعنی «بدون موم».

آیا رهبری تو «بدون موم» است؟ آیا سخنان، نیت‌ها و اعمال تو با یکدیگر هماهنگ هستند؟ آیا تو رهبری مانند بوعز هستی؟

بوعز و روت شخصیت خود را نشان می‌دهند… و این نتیجه می‌دهد

(روت ۴: ۱ تا ۶)

هم روت و هم بوعز می‌خواستند رابطه‌شان پیشرفت کند، اما وقتی حقیقت آشکار شد، بوعز به روت اطلاع داد که باید این تصمیم را در حضور رهبران شهر بگیرد. روت تسلیم شد و هرگز برای رسیدن به خواسته‌اش مبنی بر ازدواج مجدد، به او فشار نیاورد. شخصیت به یک رهبر توانایی می‌دهد تا کار درست را انجام دهد، حتی وقتی انجام آن دشوار است.

زنانی که تأثیرگذار بودند

(روت ۴: ۱۳ تا ۱۷)

روت و نعومی تنها دو نمونه از زنان کتاب مقدس هستند که تأثیرگذار بودند. چنین زنان قهرمانی در سراسر عهد عتیق و عهد جدید دیده می‌شوند. درباره این زنان مطالعه کن و تشویق شو:

– ابیجایل (اول سموئیل ۲۵: ۱ تا ۴۲)

– حَنّا (لوقا ۲: ۳۶ تا ۳۸)

– دبوره (داوران ۴: ۵)

– دورکاس (اعمال رسولان ۹: ۳۶ تا ۴۲)

– الیزابت (لوقا ۱: ۵ تا ۸۰)

– استر (کتاب استر)

– یونیکی (اعمال رسولان ۱۶: ۱ تا ۳؛ دوم تیموتائوس ۱: ۵)

– حوا (پیدایش ۲: ۳؛ دوم قرنتیان ۱۱: ۳)

– حَنّا (اول سموئیل ۱:۱ تا ۲: ۲۱)

–  یوکابد (خروج ۲: ۱ تا ۱۱؛ ۶: ۲۰)

– لوئیز (دوم تیموتائوس ۱: ۵)

– لیدیه (اعمال رسولان ۱۶: ۱۲ تا ۱۵و۴۰)

– مارتا (لوقا ۱۰: ۳۸ تا ۴۱؛ یوحنا ۱۱)

– مریم خواهر مارتا (لوقا ۱۰: ۳۸ تا ۴۲؛ یوحنا ۱۲)

– مریم، مادر عیسی (متی ۱؛ ۲؛ لوقا ۱؛ ۲)

– مریم مجدلیه (متی ۲۰: ۱ تا ۱۸؛ ۲۷: ۵۶و۶۱)

–  مریم، خواهر موسی و هارون (خروج ۱۵: ۲۰و۲۱)

– فیبی (رومیان ۱۶: ۱و۲)

– پریسکیلا (اعمال رسولان ۱۸: ۲، ۱۸، ۲۶)

– راحیل (پیدایش ۲۹ تا ۳۱)

– راحاب (یوشع ۲؛ ۶: ۱۷ تا ۲۵)

– ربکا (پیدایش ۲۴؛ ۲۵: ۲۰ تا ۲۸)

– سارا (پیدایش ۱۱؛ ۱۲؛ ۱۶؛ ۱۸)

– سوسن (لوقا ۸: ۳)

– بیوه‌ای در معبد (مرقس ۱۲: ۴۱ تا ۴۴)

– همسر پیلاتس (متی ۲۷: ۱۹ تا ۲۴)

– زن سامری (یوحنا ۴)

– زنی که پاهای عیسی را می‌شوید (لوقا ۷: ۳۶ تا ۵۰)