حتی در میانهٔ میدان نبرد، بر سر سفرهٔ خدا آرام بگیر!
حتی در میانهٔ میدان نبرد، بر سر سفرهٔ خدا آرام بگیر!
داوودِ پادشاه بهخوبی میدانست که مورد حملهٔ روحی، کلامی و جسمی قرار گرفتن یعنی چه. او در جوانی توسط سموئیلِ نبی مسح شد تا پادشاه بعدی اسرائیل باشد، اما شائول هنوز پادشاه بود و تصمیم گرفت او را بکشد. داوود مجبور شد برای فرار از شائول در غارها پنهان شود، در حالی که در سراسر سرزمین دربارهٔ او دروغپراکنی میشد. با این حال، داوود هرگز تلافی نکرد، زیرا خدا او را آماده میکرد تا پادشاهی باشد که مطابق خواست و دل خدا زندگی کند.
داوود خطاب به خدا گفت: «تو در برابر چشمان دشمنانم برایم سفرهای میگسترانی» (مزمور ۲۳: ۵).
آیا از حرفهای داوود اینطور به نظر میرسد که او مضطرب و پریشان بود؟ نه! او لازم نبود تمام انرژی خود را صرف دفاع از خودش کند، چون به خدا اعتماد داشت که مدافع او باشد.
وقتی زیر حمله هستی، دیگران تو را اشتباه میفهمند یا دربارهٔ تو شایعه پخش میشود، اعتماد کردن به خدا و آرام ماندن، ایمان و فروتنی زیادی میخواهد. در چنین شرایطی، تمام وجودت میخواهد برخیزد و کاری انجام دهد. با کسانی که به تو حمله میکنند چه باید کرد؟ هیچ کاری. بگذار خدا خودش با آنها برخورد کند.
به خدا اعتماد کن تا از تو دفاع کند.
خدا نهتنها میخواهد از تو دفاع کند، بلکه میخواهد با تو رابطه و همراهی نزدیک داشته باشد. ترجمهٔ تفسیری مزمور ۵: ۱۱ را اینگونه بیان میکند:
«وقتی برای پناه آوردن نزد تو میدویم، با آغوش باز از ما استقبال میکنی. بگذار جشن تمام شب ادامه داشته باشد! خودت نگهبان جشن ما باش».
هم مزمور ۲۳ و هم مزمور ۵ تصویری از یک ضیافت یا جشن را نشان میدهند؛ جشنی که در زمانی غیرمنتظره برپا میشود، نه فقط وقتی همهچیز خوب پیش میرود، بلکه حتی وقتی زیر حمله هستی!
اگر همین حالا در اوج یک نبرد هستی، خدا از آن باخبر است. شاید برای شغلت، سلامتیات، آرامش ذهنیات یا حفظ آبرو و عزت خود در حال مبارزه باشی. در همان زمانی که نبرد ادامه دارد، خدا میخواهد برای تو ضیافتی برپا کند تا اندکی دلگرمی و قوت به تو ببخشد.
خدا میخواهد درست در میدان نبرد، میزبان یک ضیافت باشد. امروز هم اگر نگرانیها، دردها و میل به کنترل کردن همهچیز را به عیسی بسپاری و در وعدههای او برای خودت آرام بگیری، این دلگرمی در دسترس تو است.
اگر فرزند خدا هستی، پدر آسمانیات به تو افتخار میکند. ممکن است منتقدان از روی دشمنی با تو رفتار کنند، به تو تهمت بزنند، تو را نادیده بگیرند، مسخرهات کنند یا به تو افترا ببندند، اما هیچکدام نمیتوانند مانع برکت خدا در زندگی تو شوند.
همانطور که کتاب مقدس میفرماید:
«او مرا به تالار ضیافت خود برد و پرچم عشق و محبتش را بر فراز من برافراشت» (غزل غزلهای سلیمان ۲: ۴).
تبادل نظر:
- در حال حاضر درگیر چه نبردی هستی؟ با چه مخالفت یا فشاری روبهرو هستی؟
- برای اینکه دفاع از خودت را به خدا بسپاری، باید از چه چیزی دست بکشی؟
- چگونه آرام ماندن در میانهٔ نبرد میتواند به تو کمک کند بهتر با آن روبهرو شوی؟
نوشتۀ کشیش ریک وارِن-۴ آگست ۲۰۲۶
دریافت لینک کوتاه این نوشته:
|
کپی شد! |
