واقعیتِ ابدیت بدون خدا
واقعیتِ ابدیت بدون خدا
احتمالاً وقتی به این فکر میکنید که جهنم چگونه جایی است، تصویری در ذهنتان شکل میگیرد. شاید آن تصویر پر از رنگهای قرمز و سیاه باشد، آتش فراوان در آن دیده شود و شاید شیطان بر همهچیز سایه انداخته باشد.
در کتاب مقدس، جهنم بهعنوان مکانی از عذاب توصیف شده است. در متی ۱۳: ۴۲ آمده است: «کورهای سوزان، جایی که مردم از شدت درد گریه میکنند و دندان بر هم میسایند».
این توصیف وحشتناک به نظر میرسد، اما آیا میدانید بدترین بخش جهنم چیست؟ جهنم یعنی جدایی کامل از خدا؛ یعنی جهنم دقیقاً نقطۀ مقابل همۀ ویژگیهای خداست.
کتاب مقدس در اول یوحنا ۴: ۱۸ میگوید: «در محبت ترسی نیست، بلکه محبت کامل ترس را بیرون میراند». نقطۀ مقابل محبت، ترس است. زندگی بدون محبت یعنی همیشه از ته دل وحشتزده بودن!
خدا محبت است، پس در جهنم هیچ محبتی وجود ندارد. خدا نور است، پس جهنم تاریکی مطلق است. خدا نیکوست، پس در جهنم هیچ چیز خوبی وجود ندارد. خدا حیات است، پس جهنم یعنی مرگ ابدی. خدا بخشنده و پر از فیض است، پس در جهنم هیچ فیض و رحمتی وجود ندارد.
فقط تصور کنید ابدیتی را که در آن نه شادیِ شناخت خدا وجود دارد و نه احساسِ دوست داشته شدن از سوی او؛ ابدیتی بدون هیچ شادی.
چنین چیزی وحشتناک است؛ در حقیقت حتی تصورش هم دشوار است. اما این سرنوشت هر کسی است که در این زندگی، محبت و پیروی از عیسی را انتخاب نکند. کتاب مقدس میگوید: «اگر کسی خداوند را محبت نکند، از خدا جدا شود و برای همیشه گم گردد!» (اول قرنتیان ۱۶: ۲۲).
اگر تمام زندگی خود را با این فکر بگذرانید که «من خدا را در زندگیام نمیخواهم»، در آن صورت ابدیت را نیز بدون خدا سپری خواهید کرد. انتخابی که روی زمین میکنید، انتخاب همیشگی شماست.
اما خبر خوب این است که راهی وجود دارد تا کاملاً مطمئن باشید که به بهشت خواهید رفت، نه جهنم. کتاب مقدس میگوید چگونه میتوانید سرنوشت خود را روشن کنید: «این نامه را نوشتم تا شما که به پسر خدا ایمان دارید، بدانید که از همین اکنون، از حیات جاوید برخوردارید» (اول یوحنا ۵: ۱۳).
لازم نیست دربارۀ چیزی که قطعی است و ممکن است هر لحظه رخ دهد، در تردید و حدس و گمان باشید. شما میتوانید همین امروز با اطمینان بدانید که پس از مرگ، ابدیت را در حضور خدا خواهید گذراند. پس دیگر آن را به تعویق نیندازید.
امروز آیندۀ ابدی خود را مشخص کنید.
تبادل نظر:
- به نظر شما چرا بسیاری از مردم تصمیمگیری دربارۀ موضوعی به این مهمی را به تعویق میاندازند، در حالی که میدانند مرگ ممکن است هر لحظه فرا برسد؟
- به کسی که فکر میکند «به اندازۀ کافی خوب بوده» تا به بهشت برود، چه میگویید؟
- اینکه از سرنوشت ابدی خود اطمینان دارید، چه تفاوتی در شیوۀ زندگیتان ایجاد شده است؟
نوشتۀ کشیش ریک وارِن-یکشنبه ۲۴ مه ۲۰۲۶
دریافت لینک کوتاه این نوشته:
|
کپی شد! |