ورقه، خدیجه و راز سکوت منابع اسلامی در مورد نام جاودان یهوه
ورقه، خدیجه و راز سکوت منابع اسلامی در مورد نام جاودان یهوه
این مسئله نکتهای مهم در تفاوت میان متن کتابمقدس و روایت اسلامی را مطرح میکند.
نخست، درباره وَرَقه بن نوفل: در روایت مشهورِ نخستین مکاشفه در صحیح بخاری آمده است که او خویشاوند خدیجه بود، به مسیحیت گراییده بود و «انجیل را به عبری مینوشت». اما این روایت ثابت نمیکند که وَرَقه کل کتابمقدس را از عبری به عربی ترجمه کرده است، یا اینکه نسخهای عربی از عهد عتیق در اختیار داشته است. عبارت روایت، مبهم است و بیشتر نشان میدهد که او با نوشتههای یهودی یا مسیحی آشنایی داشته، نه اینکه مترجم شناختهشدهٔ کتابمقدس بوده باشد.
دوم، نام خاص خدای عهد: در کتابمقدس، خدا نام ویژهٔ خویش را به موسی آشکار کرد: یهوه، یعنی آنکه هست و قائم به ذات است. خدا تصریح میکند که این نام، نام او برای همه نسلهاست.
“و خدا باز به موسی گفت: «به بنیاسرائیل چنین بگو، یهوه خدای پدران شما، خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب، مرا نزد شما فرستاده. این است نام من تا ابدالا´باد، و این است یادگاری من نسلاً بعد نسل” (خروج ۳: ۱۵).
بااینحال، یهودیان در دورههای بعد، از بیم بیحرمتی به این نام مقدس، هنگام خواندن متن عبری بهجای آن «ادونای»، یعنی «خداوند»، میگفتند. سپس ترجمهٔ یونانی عهد عتیق نیز آن را با واژهٔ «خداوند» برگرداند. بنابراین، پنهانشدن تلفظ رایج نام یهوه پیش از اسلام آغاز شده بود؛ ولی خود نام چهارحرفی خدا در متن عبری عهد عتیق بارها باقی مانده است.
سوم، چرا نام یهوه در اسلام ناشناخته است؟ زیرا قرآن و سنت اسلامی، نام عهدی و خاص خدای ابراهیم، اسحاق و یعقوب را آنگونه که در تورات آمده، منتقل نکردهاند. «الله» واژهای سامی برای «خدا» است و بهمعنای عنوانی برای خدا به کار میرود؛ عربزبانان مسیحی نیز برای اشاره به خدا از آن استفاده میکنند. اما «الله» جای نام شخصی و عهدیِ یهوه را نمیگیرد.
مسئله تنها یک نام نیست، بلکه موضوع هویت خدا است. یهوه در کتابمقدس خود را خدای عهد، نجاتدهنده و خدای پدران معرفی میکند و سرانجام خویش را در عیسای مسیح آشکار میسازد. عیسی فقط پیامبری جدا از خدا نیست؛ او خداوندی است که انسان شد تا گناه را بردارد و انسان را با خدا آشتی دهد.
پس، بعید نیست وَرَقه نام یهوه را بهصورت دقیق نمیشناخته یا در سنتی آشنا بوده که آن را «خداوند» میخواند؛ اما نبودِ این نام در متن قرآن و در الاهیات اسلامی، نشان میدهد که اسلام انتقال وفادارانهٔ مکاشفهٔ کتابمقدسی را حفظ نکرده است.
برگرفته از هوش مصنوعی وبسایت پرپاسخ: kairoschat.ai
دریافت لینک کوتاه این نوشته:
|
کپی شد! |
