نفیلیم چه کسانی بودند؟
نفیلیم چه کسانی بودند؟
نفیلیم گروهی مرموز و نیرومند در روزگار پیش از طوفان نوح بودند که کتاب مقدس آنان را در ارتباط با فساد شدید زمین معرفی میکند. واژۀ «نفیلیم» معمولاً به معنی «افتادگان» یا «کسانی که دیگران را میاندازند» دانسته شده است، و در متن کتاب مقدس با «جباران» و «مردان نامدار قدیم» پیوند دارد.
“واقع شد كه چون آدمیان شروع كردند به زیاد شدن بر روی زمین و دختران برای ایشان متولد گردیدند، پسران خدا دختران آدمیان را دیدند كه نیكومنظرند، و از هر كدام كه خواستند، زنان برای خویشتن میگرفتند. و خداوند گفت: «روح من در انسان دائماً داوری نخواهد كرد، زیرا كه او نیز بشر است. لیكن ایام وی صد و بیست سال خواهد بود.» و در آن ایام مردان تنومند در زمین بودند. و بعد از هنگامی كه پسران خدا به دختران آدمیان در آمدند و آنها برای ایشان اولاد زاییدند، ایشان جبارانی بودند كه در زمان سَلَفْ، مردان نامور شدند” (پیدایش ۶: ۱-۴)
دیدگاههای اصلی درباره منشأ نفیلیم
۱. دیدگاه فرشتگان سقوطکرده
بر اساس این دیدگاه، «پسران خدا» در پیدایش باب ۶ به موجودات آسمانی سقوطکرده اشاره دارد که با «دختران آدمیان» رابطهای غیرطبیعی برقرار کردند و نتیجۀ آن نفیلیم بود. بسیاری از مفسران قدیمی این دیدگاه را پذیرفتهاند، چون تعبیر «پسران خدا» در بخشهایی از عهد عتیق برای موجودات آسمانی به کار رفته است.
۲. دیدگاه نسل شیث و نسل قائن
برخی دیگر میگویند «پسران خدا» یعنی نسل خداپرست شیث، و «دختران آدمیان» یعنی نسل فاسد قائن. در این برداشت، نفیلیم حاصل سقوط اخلاقی و اختلاط نسل خداپرست با نسل بیخدا بودند؛ یعنی موضوع اصلی نه موجودات فراطبیعی، بلکه فساد روحانی و اخلاقی بشر است.
۳. دیدگاه حاکمان زورگو و جنگاوران باستان
دیدگاه دیگر میگوید نفیلیم همان جنگاوران، ستمگران و حاکمان قدرتمند باستان بودند که با زور، خشونت و شهرت دنیایی بر مردم سلطه داشتند. این دیدگاه روی عبارت «جباران» و «مردان نامدار» تأکید میکند.
آیا نفیلیم بعد از طوفان هم بودند؟
در کتاب اعداد، جاسوسان اسرائیل هنگام دیدن ساکنان کنعان از «نفیلیم» سخن گفتند؛ اما باید توجه کرد که گزارش آنان با ترس و اغراق همراه بود. آنان میخواستند قوم را از ورود به سرزمین موعود بترسانند.
“در آنجا جباران بنیعناق را دیدیم كه اولاد جبّارانند، و ما در نظر خود مثل ملخ بودیم و همچنین در نظر ایشان مینمودیم” (اعداد ۱۳: ۳۳).
پس روشن نیست که نفیلیمِ پس از طوفان همان موجودات پیش از طوفان بودند؛ ممکن است جاسوسان از این نام برای توصیف مردمان بسیار بلندقد و ترسناک استفاده کرده باشند.
– نتیجۀ مهم روحانی
تمرکز اصلی کتاب مقدس بر کنجکاوی افسانهای درباره نفیلیم نیست، بلکه بر این حقیقت است که جهان پیش از طوفان به شدت فاسد شده بود. نفیلیم بخشی از تصویر سقوط انسان، خشونت، غرور و طغیان علیه خدا هستند. پیام اصلی این است: وقتی انسان از خدا جدا میشود، قدرت، شهرت و بزرگی ظاهری او را نجات نمیدهد؛ فقط فیض خدا و راهی که او فراهم کرده نجاتبخش است.
برگرفته از هوش مصنوعی وبسایت پرپاسخ: kairosai.nl
دریافت لینک کوتاه این نوشته:
|
کپی شد! |
