چرا خدا از هدیه قائن خشنود نشد اما هدیه هابیل را پذیرفت؟

چرا خدا از هدیه قائن خشنود نشد اما هدیه هابیل را پذیرفت؟

هابیل از «نخست‌زادگان» گله و «بهترین قسمت‌ها» تقدیم کرد؛ این نشان می‌دهد که خدا برای او در جایگاه نخست بود و او با احترام و ایمان هدیه آورد. اما دربارهٔ قائن فقط گفته شده که «هدیه‌ای از محصول زمین» آورد؛ سخنی از نخستین یا بهترین محصول او نیست (پیدایش ۴: ۳ تا ۷).

بااین‌حال، مسئله فقط مقدار یا کیفیت ظاهری هدیه نبود. خدا ابتدا هابیل را پذیرفت و سپس هدیه‌اش را؛ یعنی دل، ایمان و زندگیِ تقدیم‌کننده تعیین‌کننده بود. قائن می‌توانست توبه کند و نیکویی نماید، اما به‌جای آن خشم و حسادت را برگزید. پس هدیهٔ هابیل نشانۀ ایمانی بود که خدا را شایستۀ بهترین‌ها می‌دانست، ولی هدیهٔ قائن بازتابِ دلی بود که در اطاعت و راستی با خدا نبود.

کتاب مقدس نشان می‌دهد تفاوت اصلی در ایمان، دل و اطاعت بود، نه صرفاً در نوع محصولی که تقدیم شد.

عهد جدید صریح‌تر توضیح می‌دهد که قربانی هابیل «به ایمان» تقدیم شد. ایمان واقعی به خدا با اطاعت و تقدیم بهترین‌ها همراه است. در مقابل، اعمال قائن درست نبود؛ ازاین‌رو هدیه‌اش نیز پسندیده نشد.

“به ایمان هابیل قربانی نیکوتر از قائن را به خدا گذرانید و به‌سبب آن شهادت داده شد که عادل است، به آنکه خدا به هدایای او شهادت می‌دهد؛ و به‌سبب همان بعد از مردن هنوز گوینده است” (عبرانیان ۱۱: ۴).

پس خدا قربانی قائن را به‌خاطر محصولِ زمین بودن رد نکرد؛ بلکه به‌خاطر دلِ بی‌ایمان و اعمال نادرست او رد کرد. واکنش قائن نیز حقیقت دلش را آشکار ساخت: به‌جای توبه، خشمگین شد و سرانجام برادرش را کشت. خدا پیش از آن به او هشدار داد که اگر نیکی کند، پذیرفته خواهد شد.

بنابراین، می‌توان گفت: هابیل واقعاً برای خدا ارزش والا قائل شد و بهترینِ خود را داد؛ اما ریشۀ پذیرفته‌شدن او ایمان و نیکوییِ دلش بود، نه صرفاً تعداد قربانی‌ها.

پژوهشی از خدمات پرپاسخ