کتاب مراقبت شبانی بخش ۳: شبان، تعلیم و پند و اندرز دادن؛ فصل ۳۵-کسانی که در نهان کارهای بد انجام می‌دهند و در آشکار کارهای نیک، و کسانی که کارهای نیک خود را پنهان می‌کنند و اجازه می‌دهند مردم درباره آنان گمان بد داشته باشند.

بخش ۳: شبان، تعلیم و پند و اندرز دادن؛ فصل ۳۵

کسانی که در نهان کارهای بد انجام می‌دهند و در آشکار کارهای نیک، و کسانی که کارهای نیک خود را پنهان می‌کنند و اجازه می‌دهند مردم درباره آنان گمان بد داشته باشند.

کسانی که در پنهان کارهای بد انجام می‌دهند و در آشکار کارهای نیک، باید تشویق شوند که پایان همه چیز را در نظر داشته باشند. آنان باید بیندیشند که داوری انسان‌ها به‌سرعت می‌گذرد، اما داوری خدا پایدار و همیشگی است. با پنهان کردن گناهان خود، زیر محکومیت آن حقیقتی قرار می‌گیرند که چنین افرادی را «گورهای سفیدکاری‌شده» نامید؛ گورهایی که از بیرون زیبا و آراسته‌اند، اما درونشان پر از پوسیدگی و فساد است. و چون کارهای نیک خود را برای نمایش به دیگران آشکار می‌کنند، پاداشی را که می‌توانستند داشته باشند از دست می‌دهند؛ گویی کالایی بسیار گران‌بها را به بهایی ناچیز فروخته‌اند. همان‌گونه که مسیح می‌گوید: «اینان پاداش خود را به تمامی یافته‌اند» (متی ۶: ۵).

کسانی که کارهای نیک را در نهان انجام می‌دهند، اما اجازه می‌دهند مردم درباره آنان گمان بد داشته باشند، باید دو فرمان انجیل را به یاد داشته باشند: نخست، «نور شما بر مردم بتابد تا کارهای نیکتان را ببینند و پدر شما را که در آسمان است، بستایند» (متی ۵: ۱۶)، و دوم، «آگاه باشید که پارسایی خود را در برابر دیدگان مردم به جا میاورید، به این قصد که شما را ببینند» (متی ۶: ۱). پرسش این است که چگونه می‌توان این دو دستور را با یکدیگر هماهنگ کرد؟ کارهای نیک ما از چه جهت باید دیده شوند و از چه جهت نباید دیده شوند؟

کارهای نیک باید دیده شوند، اما نه برای بزرگداشت خود ما، بلکه برای جلال پدر آسمانی‌مان. ما نباید در پی ستایش مردم باشیم، بلکه باید رضایت و ستایش خدا را بجوییم. کسانی که بی‌تفاوت می‌گذارند دیگران درباره آنان گمان بد داشته باشند، شاید خود مرتکب گناهی نشوند، اما این رفتارشان ممکن است به دیگران آسیب برساند. از همین رو، پولس قدیس به کسانی که خوراک‌های ناپاک می‌خوردند می‌گوید: «مواظب باشید اختیار شما باعث لغزش ضعیفان نشود» (اول قرنتیان ۸: ۹). ما باید با تشخیص و حکمت رفتار کنیم، اما نباید سبب لغزش و رنجش کسانی شویم که هنوز از چنین تشخیص و بینشی برخوردار نیستند.