کتاب مراقبت شبانی بخش ۳: شبان، تعلیم و پند و اندرز دادن؛ فصل ۳۶-درباره شیوه سخن گفتن با جمعی از مردم بهگونهای که به هر یک از آنان کمک برسد
بخش ۳: شبان، تعلیم و پند و اندرز دادن؛ فصل ۳۶
درباره شیوه سخن گفتن با جمعی از مردم بهگونهای که به هر یک از آنان کمک برسد
همانقدر که خدمت کردن به افراد، با توجه به نیازهای خاص هر کدام، دشوار است، کمک کردن به گروه بزرگی از شنوندگانی که هر یک گرفتار ضعفها و تمایلات متفاوتی هستند، تنها با یک اندرز، دشوارتر است. در چنین شرایطی، سخنان واعظ باید به گونهای باشد که برای افراد گوناگون مناسب باشد، بیآنکه انسجام و یکپارچگی خود را از دست بدهد. سخنان او باید مانند شمشیری دولبه عمل کند که بتواند همزمان در دو جهت متفاوت اثر بگذارد.
پس شبان روحانی باید چنان موعظه کند که اشخاص مغرور فروتن شوند، اما افراد کمجرئت دچار اضطراب نشوند؛ سستیکنندگان به تلاش و عمل تشویق شوند، اما کسانی که بیش از اندازه خود را به زحمت میاندازند، به افراط کشیده نشوند؛ خشم افراد بیصبر فروکش کند، اما مهربانان و نرمدلان به بیتفاوتی و سهلانگاری دچار نشوند؛ خسیسان به بخشندگی تشویق شوند، اما ولخرجها به اسراف بیشتر کشانده نشوند؛ زندگی زناشویی ستوده شود، اما کسانی که زندگی وقفشده به خدا را برگزیدهاند، به ترک راه خود ترغیب نشوند؛ پاکدامنی و باکرگی مورد ستایش قرار گیرد، اما باروری و فرزندآوری در زندگی زناشویی خوار شمرده نشود.
بالاترین خیر باید به گونهای ستوده شود که خیرهای پایینتر نیز همچنان محترم شمرده شوند و مورد تحقیر قرار نگیرند.
دریافت لینک کوتاه این نوشته:
|
کپی شد! |
