چگونه از کمالگرایی رها شویم؟
چگونه از کمالگرایی رها شویم؟
وقتی یاد بگیری در فیض رهاییبخش خدا آرام بگیری و از زندان کمالگرایی بیرون بیایی، سطح تازهای از شادی و آزادی را در زندگیات تجربه خواهی کرد. چرا؟ چون کمالگرایی از چند جهت به زندگیات آسیب میزند.
۱- ابتکار عمل تو را از بین میبرد. آیا تا به حال پروژهای داشتهای که شروع کردنش برایت سخت بوده باشد؟ با خودت میگویی: «یه روزی بالاخره انجامش میدم»، اما نمیتوانی آن قدم اول را برداری. یکی از دلایل احتمالی، کمالگرایی است. منتظر شرایط یا زمانبندی کاملاً مناسب هستی، یا صبر میکنی تا بچهها مدرسه را تمام کنند یا مقدار مشخصی پول به دستت برسد. وقتی استانداردهایت را بیش از حد بالا میبری، کمالگرایی باعث فلج شدن میشود و دیگر نمیتوانی کاری انجام دهی.
ترجمه تفسیری کتاب مقدس در جامعه ۱۱: ۴ میگوید: «اگر در انتظار شرایط کامل بمانی، هرگز هیچ کاری انجام نخواهی داد».
۲- به روابط تو آسیب میزند. هیچکس دوست ندارد مدام سرزنش یا اصلاح شود. این کار خستهکننده و آزاردهنده است! کتاب مقدس میگوید: « کسی که اشتباهات ديگران را میپوشاند محبت ايجاد می کند، اما آدمی که آنها را افشا می کند حتی بهترین دوستان را از هم جدا میکند» (امثال سلیمان ۱۷: ۹).
کمالگرایی، یعنی میل به اینکه همیشه درست باشی یا دیگران را اصلاح کنی، به روابط آسیب میزند، چون ریشه در ناامنی درونی دارد. کمالگراهایی که نسبت به دیگران سختگیر و پرتوقعاند، نسبت به خودشان هم همینگونهاند.
۳- شادی تو را نابود میکند. جامعه ۷: ۱۶ میگوید: «بيش از حد نيکوکار و خردمند نباش مبادا خود را از بين ببری؟». این آیه دربارۀ پارسایی واقعی یا حکمت حقیقی صحبت نمیکند؛ بلکه دربارۀ کمالگرایی است. میتوانی هر فضیلتی را با افراط، به یک عیب تبدیل کنی.
بدترین صدایی که مدام ایراد میگیرد، در درون خودت زندگی میکند، چون تو بزرگترین منتقد خودت هستی. (این دربارۀ همۀ ما صدق میکند!) از آنجا که معمولاً از کسانی که مدام به ما گیر میدهند دلخور میشویم و حتی خوشمان نمیآید، اگر تو هم همیشه به خودت گیر میدهی، آیا میدانی بیانگر چه چیز در مورد توست؟ یعنی خودت را دوست نداری. فکر میکنی به اندازه کافی خوب نیستی. و گمان میکنی یادآوریِ مداومِ نقصهایت، تو را به انجام کار درست انگیزه میدهد. اما اینطور نیست! این همان کمالگرایی است و باعث میشود مدام خودت را تحقیر کنی.
تنها یک پادزهر برای کمالگرایی وجود دارد و آن در کتابهای خودیاری یا مطب پزشک پیدا نمیشود. تنها زمانی میتوانی آرام بگیری که بهطور کامل فیض رهاییبخش خدا را تجربه کنی و در کفایتِ تنها کسی که کامل است، آرام بگیری.
تبادل نظر:
- بیشتر در کدام بخش از زندگیات با کمالگرایی دستوپنجه نرم میکنی؟ چه چیزی را باید رها کنی تا بتوانی به جلو حرکت کنی؟
- چرا مهم است که بتوانی آرام بگیری؟ این چه پیامی برای کسانی که پیرو عیسی نیستند دارد؟
- چه افکار منفی دربارۀ خودت را باید با وعدهها و حقیقت خدا دربارۀ هویت واقعیات جایگزین کنی؟
نوشتۀ کشیش ریک وارِن- ۱۸ مارس ۲۰۲۶
دریافت لینک کوتاه این نوشته:
|
کپی شد! |
