مختصری در مورد اولین ترجمه کتاب مقدس به زبان انگلیسی

در اوایل دهه‌ی ۱۵۰۰ میلادی، تنها کتاب مقدسی که به طور رسمی در انگلستان مجاز بود، «ولگیت» لاتینی بود. مردم عادی نمی‌توانستند لاتین بخوانند و دسترسی به کتاب مقدس به زبان انگلیسی محدود شده و از سوی مقامات کلیسا با مخالفت روبه‌رو بود.

ویلیام تیندیل معتقد بود کلام خدا باید در دسترس همه باشد. در گفت‌وگویی مشهور با یک عالم دینی، او اعلام کرد:

«اگر خدا جانم را حفظ کند، پیش از آن‌که سال‌های زیادی بگذرد، کاری خواهم کرد که پسری که گاوآهن می‌راند، بیش از تو از کتاب مقدس بداند.»

چون نتوانست اجازه‌ی ترجمه‌ی کتاب مقدس را در انگلستان بگیرد، تیندیل در سال ۱۵۲۴ کشور را ترک کرد. او در تبعید در آلمان، عهد جدید را از متن اصلی یونانی به انگلیسی روان و قدرتمند ترجمه کرد. در سال ۱۵۲۶ نسخه‌هایی از ترجمه‌ی عهد جدید او چاپ شد و به‌صورت قاچاق، در میان عدل‌های پارچه و کالاهای دیگر، به انگلستان فرستاده شد. مقامات کلیسا کتاب‌ها را در ملأعام سوزاندند و تلاش کردند جلوی گسترش آن را بگیرند — اما کلام خدا همچنان دست‌به‌دست می‌شد.

در سال ۱۵۳۵، تیندیل در شهر آنتورپ مورد خیانت قرار گرفت، دستگیر شد و بیش از یک سال در قلعه‌ی ویلوورد زندانی بود. در اکتبر ۱۵۳۶ او را خفه کردند و سپس در آتش سوزاندند. آخرین دعای نقل‌شده از او چنین بود:

«خداوندا، چشمان پادشاه انگلستان را بگشا.»

چند سال بعد، هنری هشتم اجازه‌ی استفاده از کتاب مقدس انگلیسی را در کلیساها صادر کرد. بخش زیادی از آن ترجمه، و بعدها نسخه‌ی معروف «کینگ جیمز»، مستقیماً بر پایه‌ی کار تیندیل شکل گرفت.

آن‌ها مترجم را سوزاندند، اما نتوانستند حقیقت را بسوزانند.