کتاب مراقبت شبانی: فصل چهارم

فصل چهارم
وظایفِ رهبری ذهن را پراکنده می‌کند

بسیار پیش می‌آید که کارهای مربوط به رهبری دل را پریشان و ذهن را آشفته می‌کند. هنگامی که ذهن به امور فراوان بیرونی مشغول شود، از حالِ خود ناآگاه می‌گردد، و در حالی که ممکن است توانایی رسیدگی به امور بسیار را داشته باشد، شناختِ خود را از دست می‌دهد. مانند مردی است که در هنگام سفر آن‌قدر پریشان می‌شود که فراموش می‌کند به کجا می‌رود. حزقیا گمان نمی‌کرد کار بدی می‌کند وقتی انبارهای خود را به بیگانگان نشان داد؛ اما در نظر خدا به سبب این کار محکوم شد و بدی را بر نسل خود فرو آورد (اشعیا ۳۴: ۴).
همین امر برای پادشاه بابل نیز رخ داد؛ او بی‌آنکه بیندیشد سخنان متکبرانه گفت و برای مدتی به حیوانی بی‌عقل تبدیل شد (دانیال ۴: ۱۶).

مقصود از این نمونه‌ها نکوهشِ خودِ رهبری کردن نیست؛ بلکه این است که دل‌های ما از میل به آن بازداشته شود، تا مبادا از پرتگاهی به سوی نابودی خود سقوط کنیم.