اعتقادات اشتباه

مسیحیت و عرفان: چه چیز درست است و چه چیز خطرناک؟

رای بدهید

مسیحیت و عرفان: چه چیز درست است و چه چیز خطرناک؟

۱) کتاب‌مقدس «معنویتِ عمیق» را رد نمی‌کند. مسیحیت فقط اخلاق و آیین نیست؛ خدا انسان را برای «شناخت» و «محبت» و «هم‌صحبتی» با خودش آفریده است. کتاب‌مقدس از دعا، سکوت، انتظار، پرستش، و زندگی در حضور خدا سخن می‌گوید. اما این رابطه همیشه بر اساسِ حقیقتِ مکاشفه‌شده است، نه بر اساس تجربه‌های مبهم.

۲) فرق اصلی: در مسیحیت، راهِ نزدیکی به خدا یک «شخص» است، نه یک «روش». عرفان‌های رایج معمولاً می‌گویند با تمرین، مراقبه، یا نوعی سلوک درونی به «یگانگی/وحدت/آگاهی بالاتر» می‌رسی. اما حقیقت این است: راهِ رسیدن به خدا خودِ عیسی مسیح است، نه تکنیک.
یوحنا ۱۴: ۶
“عیسی بدو گفت، من راه و راستی و حیات هستم. هیچ‌کس نزد پدر جز به‌وسیلهٔ من نمی‌آید.”

۳) مسیحیت «اتحاد با خدا» را تعلیم می‌دهد، اما هرگز به معنای یکی شدنِ ذات انسان با ذات خدا نیست. در مسیحیت، ایماندار واقعاً با مسیح متحد می‌شود و روح‌القدس در او ساکن می‌گردد؛ این مشارکت حقیقی است. ولی خالق و مخلوق هرگز یکی نمی‌شوند. عرفانی که مرز خالق و مخلوق را محو کند، به سمت دروغ حرکت می‌کند و انسان را به جایگاه خدا می‌نشاند.

۴) محکِ کتاب‌مقدسی برای هر عرفان: آیا انجیلِ صلیب در مرکز آن است؟ عرفانی که گناه را جدی نگیرد، توبه را لازم نداند، و صلیب را «صرفاً نماد» کند، عرفانِ نجات‌بخش نیست. نجات فقط به وسیله خونِ مسیح است، نه با سفر به درون یا آگاهی سطح بالاتر.
اول قرنتیان ۱۵: ۳-۴
“زیرا که اوّل به شما سپردم، آنچه نیز یافتم که مسیح برحسب کتب در راه گناهان ما مرد، و اینکه مدفون شد و در روز سوم برحسب کتب برخاست؛”

۵) کتاب‌مقدس هشدار می‌دهد: تجربهٔ روحانی می‌تواند فریبنده باشد. هر تجربه‌ای که «روحانی» به نظر می‌رسد از خدا نیست. باید همه چیز با کلام خدا آزموده شود.
اول یوحنا ۴: ۱
“ای حبیبان، هر روح را قبول مکنید بلکه روح‌ها را بیازمایید که از خدا هستند یا نه. زیرا که انبیای کَذَبَه بسیار به جهان بیرون رفته‌اند.”

۶) پس «عرفان مسیحی» یعنی چه؟ اگر منظور از عرفان، «زندگیِ عمیق با خدا» باشد، مسیحیت عمیق‌ترین معنویت را دارد، چون رابطه با خدای زنده است:

  • دعا و پرستش در روح و راستی
  • توبه و تقدس واقعی
  • گوش دادن به کلام خدا
  • اطاعت از مسیح
  • ثمر روح‌القدس در شخصیت

اما اگر منظور از عرفان، «یگانگیِ وجودی با خدا»، «راه‌های بی‌واسطه بدون مسیح»، یا «قدرت‌های کیهانی و انرژی و حلقه و اتصال» باشد، این‌ها دروغ‌اند، الهام الهی ندارند، و انسان را از نجات دور می‌کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
x  Powerful Protection for WordPress, from Shield Security
This Site Is Protected By
Shield Security