آیا خدمت رسالت همچنان ادامه دارد؟

آیا خدمت رسالت همچنان ادامه دارد؟

خدمتِ رسالت به معنای فرستادن خادمان برای گسترش انجیل، بنیان‌گذاری کلیساها و تقویت آن‌ها ادامه دارد؛ اما مقام یکتای رسولانِ بنیادگذارِ عهد جدید ادامه ندارد و کسی امروز هم‌رتبهٔ دوازده رسول یا پولس نیست.

۱. رسولان بنیادگذار جایگزین‌پذیر نیستند.

پولس روشن می‌سازد که رسولانِ نخستین، شاهدان ویژهٔ مسیح قیام‌کرده بودند. او خود را آخرین کسی می‌داند که مسیح بر او ظاهر شد؛ بنابراین، جایگاه او و رسولان نخستین یگانه است.
“از آن پس به یعقوب ظاهر شد و بعد به جمیع رسولان. و آخر همه بر من مثل طفل سقط‌شده ظاهر گردید” (اول قرنتیان ۱۵: ۷-۸)
آنان مأمور بودند انجیل را با اقتدار اعلام کنند، کلیسا را بنیان بگذارند و مکاشفهٔ الهامیِ عهد جدید را به کلیسا برسانند. پس هیچ‌کس امروز حق ندارد ادعای اقتدار هم‌سطح رسولان کند، تعلیم تازه‌ای بر کلام خدا بیفزاید، یا خود را منبع مکاشفهٔ الزام‌آور برای کلیسا بداند.

۲. مسیح خدمت‌های لازم برای تجهیز کلیسا را عطا کرده است.

مسیح به کلیسا خادمانی بخشیده است تا مقدسان را برای خدمت تجهیز کنند و بدن او بنا شود. مقصود، رساندن کلیسا به بلوغ، یگانگی ایمان و شناخت پسر خداست. این هدف هنوز به‌طور کامل تحقق نیافته است.
“او بخشید بعضی رسولان و بعضی انبیا و بعضی مبشّرین و بعضی شبانان و معلّمان را، برای تکمیل مقدّسین، برای کار خدمت، برای بنای جسد مسیح، تا همه به یگانگی ایمان و معرفتِ تّامِ پسر خدا و به انسانِ کامل، به اندازهٔ قامت پُری مسیح برسیم” (افسسیان ۴: ۱۱-۱۳).
بااین‌حال، این آیه نباید به‌اشتباه به معنای ظهور رسولانی با اقتدار همانند پطرس و پولس فهمیده شود. کلیسا امروز همچنان از عطیهٔ رسولان نخستین بهره‌مند است، زیرا تعلیم، شهادت و نوشته‌های الهامی آنان در عهد جدید پابرجاست. در کنار آن، مسیح همچنان خادمانی را برای کارهای پیشگامانه و فرستادگی برمی‌انگیزد.

۳. واژهٔ «رسول» معنای گسترده‌ترِ «فرستاده» نیز دارد.

در عهد جدید، واژهٔ رسول تنها برای دوازده نفر و پولس به کار نرفته است. پولس از افرادی سخن می‌گوید که «فرستادگان کلیساها» هستند؛ یعنی کلیسا آنان را برای مأموریتی مشخص اعزام کرده است.
“هرگاه دربارهٔ تیطُس ، او در خدمت شما رفیق و همکار من است؛ و اگر دربارهٔ برادران ما، ایشان رُسُل کلیساها و جلال مسیح می‌باشند” (دوم قرنتیان ۸: ۲۳).
پس خدمت رسول در معنای گسترده، یعنی فرستاده از سوی مسیح و کلیسا برای بشارت در مناطق تازه، کاشتن کلیسا، تربیت رهبران، استوار ساختن ایمانداران و حفاظت از انجیل، همچنان ادامه دارد.

۴. معیار خدمت رسول امروز، وفاداری کامل به انجیل رسولان است.

هیچ خادمی، هرقدر پرثمر یا صاحب قدرت باشد، نمی‌تواند پیامی مخالف انجیلِ داده‌شده از سوی رسولان بیاورد. پولس با قاطعیت هشدار می‌دهد که هر پیام متفاوتی مردود است.
“بلکه هرگاه ما هم یا فرشته‌ای از آسمان، انجیلی غیر از آنکه ما به آن بشارت دادیم به شما رساند، اَناتیما باد. چنانکه پیش گفتیم، الآن هم باز می‌گویم، اگر کسی انجیلی غیر از آنکه پذیرفتید بیاورد، اَناتیما باد”(غلاطیان ۱: ۸-۹).

• شرایط خادمی که امروزه دارای خدمت رسالت است، عبارتند از:
  – زیر اقتدار کامل کتاب مقدس باشد؛
  – انجیلِ نجات تنها از راه عیسای مسیح را وفادارانه اعلام کند؛
  – خود را جانشین یا هم‌رتبهٔ رسولان نخستین نداند؛
  – کلیساها را به مسیح و کلام او وابسته سازد، نه به شخصیت خود؛
  – از سوی کلیسای سالم شناخته، آزموده و فرستاده شود؛
  – ثمرهٔ فروتنی، تقدس، محبت، خدمت و استقامت در رنج داشته باشد.

– نتیجه

رسالتِ یکتای دوازده رسول و پولس، یعنی بنیان‌گذاری کلیسا و رساندن مکاشفهٔ الهامیِ عهد جدید، پایان یافته است. اما خدمت رسالت به معنای فرستادگی برای گسترش انجیل و بنای کلیسا تا بازگشت مسیح ادامه دارد. کلیسا امروز به «رسولان جدید با اقتدار تازه» نیاز ندارد؛ بلکه به خادمان وفاداری نیاز دارد که در قدرت روح‌القدس، همان انجیل رسولان را به جهان برسانند.

پاسخ از خدمات پرپاسخ