چرا نام «یهوه» در قرآن و احادیث دیده نمی‌شود؟
-
چرا نام «یهوه» در قرآن و احادیث دیده نمی‌شود؟
در هیچ متن قرآن به نام خاص «یهوه» اشاره نشده است. قرآن خدا را عمدتاً با عنوان «الله» و نیز نام‌ها و صفاتی مانند رحمان، رحیم و رب معرفی می‌کند. در آیاتی مانند آیهٔ مربوط به ندای خدا به موسی، عبارت «من الله هستم» دیده می‌شود، اما نام عبریِ یهوه ذکر نمی‌شود.
در برخی نوشته‌های تفسیری، تاریخی و نقل‌های متأخر اسلامی، گاه گفته شده است که «یهوه» نام خدا در زبان عبری بوده است؛ ولی این موارد نه متن قرآن‌اند و نه بر پایهٔ احادیث معتبر و بنیادین اسلامی قرار دارند. بسیاری از این گزارش‌ها از روایت‌های یهودی یا منابعی بیرون از سنت اسلامی وارد شده‌اند.
اما در مکاشفهٔ کتاب‌مقدس، یهوه نام خاص خدای حقیقی است؛ نامی که خدا هنگام سخن گفتن با موسی آشکار کرد و با معنای «هستم آن که هستم» پیوند دارد (خروج ۳: ۱۵).
“خدا باز به موسی گفت: «به بنی‌اسرائیل چنین بگو، یهوه خدای پدران شما، خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب، مرا نزد شما فرستاده. این است نام من تا ابدالآباد، و این است یادگاری من نسلاً بعد نسل»”.
همچنین نام «عیسی» در اصل عبریِ خود، «یِشوع» یا «یهوشوع»، به معنای «یهوه نجات می‌دهد» است. این حقیقت نشان می‌دهد که نجات خدا در شخص عیسای مسیح آشکار شد.
آیا قرآن و سنت اسلامی با نام یهوه آشنا نبودند؟
بله، این امکان وجود دارد؛ اما از نظر تاریخی نمی‌توان با قطعیت گفت که محمد یا همهٔ تدوین‌کنندگان احادیث هیچ اطلاعی از نام «یهوه» نداشتند.
محمد با یهودیانِ حجاز و روایت‌های کتاب‌مقدسی ارتباط داشت و نام‌هایی چون موسی، ابراهیم، داوود و تورات در قرآن آمده‌اند. بنابراین آشنایی کلی با سنت یهودی محتمل است. با این حال، یهودیان معمولاً نام مقدس خدا را بر زبان نمی‌آوردند و هنگام خواندن متن عبری، به جای آن «ادونای»، یعنی «خداوند»، می‌گفتند. پس ممکن است کسانی که روایت‌ها را منتقل می‌کردند، با مفهوم خدای موسی آشنا بوده باشند، اما تلفظ یا صورت دقیق نام «یهوه» را نشنیده یا به کار نبرده باشند.
دربارهٔ نگارندگان احادیث نیز همین احتیاط لازم است: برخی از آنان قرن‌ها پس از محمد می‌نوشتند و با جوامع یهودی و مسیحی تماس بیشتری داشتند؛ بنابراین آگاهی بعضی از آنان از این نام کاملاً محتمل است. ولی نبودن نام «یهوه» در قرآن و مجموعه‌های اصلی حدیث، به تنهایی ثابت نمی‌کند که همه از آن بی‌خبر بوده‌اند.
نکتهٔ مهم‌تر این است که در کتاب‌مقدس، یهوه صرفاً یک عنوان عمومی برای خدا نیست، بلکه نامی است که خدا برای شناساندن هویت و عهد خود با انسان آشکار کرد. در مقابل، «الله» در زبان عربی عنوانی عمومی برای «خدا» است، نه معادل دقیق نام عهدی و خاص یهوه. شناخت حقیقی یهوه نیز در عیسای مسیح به کمال آشکار شده است؛ زیرا همان گونه که در بالا اشاره شد، نام عیسی به معنای «یهوه نجات می‌دهد» است.
پژوهشی از خدمات پرپاسخ
دریافت لینک کوتاه این نوشته:
|
کپی شد! |
