کتاب مراقبت شبانی: فصل هشتم-برخی به‌نادرست خواهان مقام‌های بلند هستند و جاه‌طلبی خود را با سخنان پولس رسول توجیه می‌کنند!

فصل هشتم
برخی به‌نادرست خواهان مقام‌های بلند هستند و جاه‌طلبی خود را با سخنان پولس رسول توجیه می‌کنند!

کسانی که در پی برتری‌اند، گاه به سخن پولس رسول تمسک می‌جویند، آنجا که می‌گوید: «اگر کسی منصب اسقفی را بخواهد، کار نیکو می‌طلبد» (اول تیموتائوس ۳: ۱).

اما در حالی که پولس این میل را می‌ستاید، بلافاصله با افزودن این نکته که اسقف باید بی‌ملامت باشد، ترس را نیز برمی‌انگیزد، و سپس فضیلت‌های لازم برای این منصب را برمی‌شمارد (اول تیموتائوس ۳: ۲). گویی چنین گفته است: «آنچه را که در پی آن هستی می‌ستایم، اما بهتر است نخست بدانی چه می‌جویی، مبادا چون خود را نشناسی، گناهت بزرگ‌تر گردد».

این استاد بزرگ در هنر رهبری، هنگام سخن گفتن از مقام‌های بلند، هم تأیید به کار می‌برد و هم هشدار. همچنین باید توجه داشت که در زمان نگارش او، رهبران کلیسا معمولاً نخستین کسانی بودند که به سوی شهادت برده می‌شدند. نیاز ویژه‌ای بود تا انسان‌ها به پذیرفتن مسئولیتی تشویق شوند که به احتمال زیاد با رنج بسیار همراه بود.

پولس روشن می‌سازد که میل به منصب اسقفی باید بر پایهٔ اشتیاق به انجام کاری نیکو باشد. اگر کسی به جای خدمت در کار نیک، در پی شکوه و افتخار مقام بالا باشد، نشان می‌دهد که در حقیقت اصلاً خواهان منصب اسقفی نیست. او نه تنها این مقام مقدس را دوست ندارد، بلکه حتی نمی‌داند چیست!

او در پی برتری است، می‌خواهد دیگران زیر فرمان او باشند، از ستایش خود شاد می‌شود، با تصور ارج و قرب دیگران دل او به شوق می‌آید و نمی‌تواند صبر کند تا از ثروت فراوان بهره‌مند شود. او در زیر پوشش همان مقامی که باید سود دنیوی را از میان ببرد، به دنبال سود دنیوی می‌گردد. او جایگاهی را می‌جوید که نیازمند فروتنی بسیار است، اما تنها برای آنکه غرور خود را سیر کند، و در این روند، ماهیت آن را دگرگون می‌سازد.